ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μια ρεβυθιά στο Ηράκλειο - Λέιντεν - Λισσαβώνα - Αθήνα - πάλι Ηράκλειο


13/6/09

Through the looking glass

«HALL OF MIRRORS» Fredric William Brown, 1906 – 1972, από την ιστοσελίδα του Κυριάκου Τσενεκλίδη http://www.tsene.com/

"η συνουσία και οι καθρέφτες είναι αποτρόπαιοι
γιατί πολλαπλασιάζουν τον αριθμό των ανθρώπων".

J.L. Borges - Tlön, Uqbar, Orbis Tertius

Ο Μπόρχες αποδίδει αυτή την αξιομνημόνευτη φράση σε έναν από τους αιρεσιάρχες της Uqbar, μιας φανταστικής χώρας που ανακαλύπτει σε έναν ψευδεπίγραφο τόμο μιας εγκυκλοπαίδειας. Θυμήθηκα τον αφορισμό τις προάλλες που πήγα για πρώτη φορά να κοιμηθώ στο δωμάτιο που με φιλοξενούν. Ο προηγούμενος ενοικιαστής είχε τη φαεινή ιδέα να επενδύσει τις ντουλάπες εξωτερικά με καθρέφτες, κι έτσι σχεδόν ένας ολόκληρος τοίχος μέχρι το ταβάνι του δωματίου είναι πλέον ένας τεράστιος καθρέφτης. Αρχικά δεν έδωσα σημασία, γρήγορα όμως χρειάστηκε να μάθω να τιθασεύω τις αντιδράσεις μου κάθε φορά που πήγαινα να βάλω ή να βγάλω κάτι από τη ντουλάπα καθώς έβλεπα ξαφνικά ένα χέρι να με πλησιάζει. Το πρώτο βράδι ξύπνησα από κάποιο θόρυβο - μου πήρε λίγο χρόνο για να καταλάβω ότι αυτός που με κοίταζε με γουρλωμένα μάτια από το απέναντι κρεβάτι ήμουν εγώ ο ίδιος.

Χμ, σχεδόν ο ίδιος. Τώρα που έχουν περάσει κάμποσες μέρες και κοιταζόμαστε πλέον άφοβα όλες τις ώρες της μέρας και της νύχτας, σκέφτομαι ότι παρατηρώ ορισμένες μικροδιαφορές. Ίσως φταίει η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας ή κάποιες ατέλειες στην κατασκευή του καθρέφτη, ώρες ώρες όμως έχω την εντύπωση ότι ο Άλλος είναι λίγο πιο κοντός και κάπως χοντρύτερος. Και ένα ίχνος πιο κουρασμένος, μάλλον. Ή ίσως πιο γερασμένος. Καμμιά φορά μου φαίνεται και λιγάκι αστείος, δεν ξέρω ακριβώς.

Χτες αργά τη νύχτα σηκώθηκα από το κρεβάτι και πήγα να πιω νερό στην κουζίνα. Δε γύρισα να κοιτάξω, αλλά έχω την αίσθηση ότι ο Άλλος δεν ξύπνησε κι έμεινε ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Όταν ξαπλωσα πάλι, του έριξα μια κλεφτή ματιά - είμαι σίγουρος ότι κοιμόταν. Πριν με ξαναπάρει ο ύπνος άκουσα ένα θόρυβο από την πλευρά του - νομίζω πως γύρισε μέσα στον ύπνο του και πήρε την ακριβώς κατοπτρική θέση απέναντί μου.

Μετά ονειρεύτηκα θάλασσες και διακοπές, ή κάτι τέτοιο, και άργησα πολύ να ξυπνήσω.


ΥΓ. Επειδή πολλοί αναγνώστες (2-3, δηλ. περίπου οι μισοί) λένε ότι οι ιστορίες μου είναι εξαιρετικά μακροσκελείς και βαριούνται να τις διαβάζουν, κάνω μια προσπάθεια μήπως και το ξανασκεφτούν. Αυτό φυσικά δεν περιλαμβάνει τα υστερόγραφα, οπότε δράττομαι της ευκαιρίας να πω - μια και ανέφερα το Μπόρχες - ότι έχει γράψει εξαιρετικά διηγήματα με θέμα τον "Άλλο" εαυτό μας, κι όχι κατ' ανάγκη με καθρέφτες. Υπάρχουν πολλές ιστορίες με καθρέφτες από το Νάρκισσο ως τη Χιονάτη, ο τίτλος της ανάρτησης πάντως προέρχεται από τη δεύτερη ιστορία της Αλίκης (μετά τη Χώρα των Θαυμάτων) όπου πέφτει μέσα στον καθρέφτη για να παίξει εν τέλει σκάκι (κάπως ιδιόρρυθμα, βέβαια). Μια ανασκόπηση του θέματος μπορείτε να δείτε στις Πινακίδες από Κερί της εξαιρετικής Πόλυς Χατζημανωλάκη (κλικ εδώ).

12 σχόλια:

Idom είπε...

Χμμμ, μια που το δωμάτιο είναι κάπως kinky, προτείνω να ολοκληρώσεις την δουλειά:
Βάλε καθρέφτη και στο ταβάνι!

Στο κάτω κάτω, κάτι πρέπει να προσφέρεις έναντι τής φιλοξενίας.

Idom

Idom είπε...

Επίσης να ξαναδείς την ταινία Prince of Darkness τού J. Carpenter.
Θα εκτιμήσεις τότε ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ, την φιλησυχότητα τού τύπου μέσα στον καθρέφτη!...

:-))

Idom

Chris είπε...

Ένας καθρέφτης λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής, ενισχυτής αλλά και παραμορφωτής της πραγματικότητας. Σου υποβάλλει σχεδόν πειθαναγκαστικά μία νέα οπτική των αντικειμένων. Σου επιβάλλει τον δυικό σου εαυτό και αυτή του η ιδιότητα είναι συχνά αφόρητη, όταν το μόνο που βλέπεις είναι το ειδωλό σου. Όμως για δεςμ καθώς το ένα μετασχηματίζεται σε δύο, ομοίως και το δύο μπορεί να γίνει τέσσερα. Οπότε δεν θα ασχολείσαι πλέον με τον Άλλο....

ΥΓ1. Θα διαφωνήσω με τον Idom, το δωμάτιο δεν είναι κάπως kinky. Είναι απροκάλυπτα Kinky. Εγώ θα πρότεινα να μην μπεις σε έξοδα εκμεταλεύσου τα υπάρχοντα

ΥΓ2 Είσαι σίγουρος ότι μπήκες στο σώστό κτήριο;

ολα θα πανε καλα... είπε...

Μμμμ,μου αρέσουν οι καθρέφτες σε ένα δωμάτιο,όπως και να το κάνεις,δίνουν ιδέες.Συμφωνώ για το kinky του θέματος!
Kατά έναν περίεργο τρόπο,είχαμε παρόμοιο θέμα στις αναρτήσεις,χωρίς να έχω προλάβει να δω το δικό σου,μιλούσα κι εγώ για το είδωλο που βλέπω μέσα τους,στο δρόμο.
Αφήνω μια καλημέρα.Γέλασα σε αρκετές στιγμές με την περιγραφή σου(με την καλή έννοια!).

Β. είπε...

Τι kinky, ρε παιδιά, τον έχετε δει τον Άλλο; Δε μου φτάνει που τον έχω δίπλα μου, θα τον έχω και πάνω απ' το κεφάλι μου τώρα;

Idom, δεν έχω δει την ταινία (δε είμαι φαν του Κάρπεντερ) και δε νομίζω να τη δω κιόλας, δηλαδή...

Chris, το σωστό είναι...

Γωγώ, καλές οι ιδέες, αλλά εγώ έχω ΠΟΛΛΟΥΣ βαθμούς μυωπία και χωρίς γιαλιά τι με καθρέφτες τι χωρίς καθρέφτες...

Idom είπε...

Γκχμ...

Δεν εννοούσα(με) ότι ο Άλλος και η κατάσταση μαζί του είναι kinky. Το δωμάτιο είναι kinky.
Εσύ, όπως λέγει και ο Chris, μπορείς αυτό να το εκμεταλλευτείς και να το καλλιεργήσεις!

Πόσο μεγάλο είναι το κρεβάτι;

Idom

Chris είπε...

Μην είσαι αρνητικός Ροβιθέ. Η επιστήμη έχει προοδεύσει, υπάρχουν φακοί επαφής ακόμη και χειρουργικές επεμβάσεις. Μια επίσκεψη στον οφφαλμίατρό σου θα σε πείσει...

Mauros Pete είπε...

Αγαπητέ Ροβιθέ, μετά την άπαιχτη διευκρίνιση του Ίδομ, και τις οδηγίες του Κρις, δεν σου μένουν και πολλά περιθώρια.
Ή θα το κάνεις το δωμάτιο... καλειδοσκόπιο (για να γλυτώσεις από εμάς) ή θα κοιμάσαι στο μπαλκόνι (για να γλυτώσεις από τον... Άλλο!):D :D :D

Μπελά δεν είχες και μπελά βρήκες μου φαίνεται. Aς όψεται η καλοπέραση...

ολα θα πανε καλα... είπε...

@Β:

τώρα μου θύμισες έναν φίλο,καλή του ώρα,που όταν ήθελε να δει τη συγκεκριμένη στιγμή κάτι στο σώμα της συντρόφου του,έλεγε "μια στιγμή!",κι έπαιρνε από το κομοδίνο τα γυαλιά του.Μετά τα έβγαζε,του ήταν άχρηστα.Και άντε πάλι.
:)))
Εγώ πάντως έχω 4 βαθμούς μυωπία και θεωρείται μεσαία.Όταν λες πολλούς;
:)
Δεν πειράζει πάντως.Εμείς έχουμε φαντασία,αυτό θα μας σταματήσει;
:)

ολα θα πανε καλα... είπε...

Ήθελα να συμπληρώσω ότι έμαθα πρόσφατα πως ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης έχει την Τρίτη που μας έρχεται,δε θυμάμαι το κανάλι,αφιέρωμα στην Ικαρία.

Chris είπε...

Δεν το αφήνουν το νησάκι σε ησυχία!! Στο τέλος να δεις που θα μας το κάνουνε Mykonos.

Β. είπε...

Γωγώ, η μυωπία μου είναι περίπου διπλή από τη δική σου. Αλλά εμείς έχουμε φαντασία, είπαμε... (άσε που αν πλησιάσεις κοντά βλέπεις καλά - φαντάζεσαι να είχαμε υπερμετρωπία και να έπρεπε να "πάρουμε αποστάσεις" για να δούμε κάτι;)

Chris, ραντεβού στο MEGA, μεσάνυχτα Τρίτης (δεν πολυβλέπω τηλεόραση, αλλά βαράν τα τέλια...). Θα φοράω τα γιαλιά μου.

Idom, απορία ψάλτου βηξ. Ογδόντα πόντοι πλάτος είναι το κρεβάτι, και προσωπικώς χρησιμοποιώ τους εβρομηνταεννιά. Πάλι καλά, έχω μια φίλη που σε κρεβάτι 160 cm χρησιμοποιούσε 165 - ο σύζυγός της βρισκόταν στο πάτωμα ενίοτε.

Για ύπνο, εννοώ...

Πητ, στο μπαλκόνι και γρήγορα... Αν και μια κομπίνα που ανακάλυψα χτες είναι να κοιμάμαι με τις ντουλάπες ανοιχτές. Λιγότερο kinky, καλύτερος ύπνος.