ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μια ρεβυθιά στο Ηράκλειο - Λέιντεν - Λισσαβώνα - Αθήνα - πάλι Ηράκλειο


8/5/10

Κοιτάζοντας πίσω

...μα πριν φανεί μέσα απ' το πέλαγο πανί
θα γίνω κύμα και φωτιά
να σ' αγκαλιάσω, ξενητειά
Κι εσύ χαμένη μου πατρίδα μακρινή
θα μείνεις χάδι και πληγή
σαν ξημερώσει σ' άλλη γη...


H Έλενα Μουδίρη-Χασιώτου και η Κατερίνα Σισσίνι τραγουδούν το κομμάτι του Μ.Χατζιδάκι (σε στίχους Νίκου Γκάτσου) στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής εκδρομής του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ (http://www.youtube.com/watch?v=Q269XQuhnnI) Σ.Σ. Κάπως νωρίς με έπιασαν τα συναισθηματικά, ε; Τέλος πάντων, μια χαρά το λένε τα κορίτσια...

5 σχόλια:

Idom είπε...

Είναι η γιορτή τής Μητέρας, για αυτό!
:-))

Idom

αράπης είπε...

Γιατί δεν το γράφεις ολόκληρο ? 'Εχει και "φωτεινή" πλευρά το τραγούδι ...

"Τώρα πετώ για της ζωής το πανηγύρι
τώρα πετώ για της χαράς μου την γιορτή
Φεγγάρια μου παλιά
καινούργια μου πουλιά
διώχτε τον ήλιο και τη μέρα απ' το βουνό
για να με δείτε να περνώ
σαν αστραπή στον ουρανό"

Αν και αράπης, σου προτείνω να μην τα βλέπεις όλα μαύρα... ;)

Β. είπε...

Μα δε βλέπω τα δικά μου μαύρα, αράπη μου (ίσα βάρκα, ίσα νερά...), εσάς στην Ελλάδα βλέπω λίγο σκούρους τελευταία...

αράπης είπε...

Μπααα... Από παλιά είμασταν "σκούροι". Απλά, τώρα τελευταία αρχίσαμε να το συνειδητοποιούμε...

Και μη χειρότερα !

Ανώνυμος είπε...

Μια χαρά ώρα σε πιάσαν τα συναισθηματικά...

Πάντως αυτή η επιλογή, αυτή την περίοδο, για όλους, μέσα και έξω από το ελληνικό κλουβί είναι...ενθαρυντική και έχει μια
δόση ελπίδας... οδυνηρής.

Λ